20 Κατοικίες

Η αρχιτεκτονική μελέτη του συγκροτήματος διαχειρίζεται την κλίμακα των είκοσι κατοικιών μέσα από τη διάσπαση της συνολικής δόμησης σε μικρότερες, ευανάγνωστες ενότητες. Αντί ενός ενιαίου και συμπαγούς μετώπου, οι διώροφοι όγκοι οργανώνονται με διαδοχικές μετατοπίσεις, εσοχές και κατακόρυφες τομές, ώστε κάθε ομάδα κατοικιών να αποκτά τη δική της παρουσία μέσα σε μια συνολική σύνθεση.
Η επανάληψη λειτουργεί ως βασικός οργανωτικός μηχανισμός, χωρίς να οδηγεί σε μονοτονία. Οι επιμέρους όψεις διαφοροποιούνται μέσα από εναλλαγές λευκών και σκούρων επιφανειών διαφορετικού βάθους και κατακόρυφες ζώνες επενδυμένες με φυσική πέτρα. Οι πέτρινες επιφάνειες λειτουργούν ως σημεία αναφοράς ανάμεσα στις κατοικίες, διακόπτοντας το οριζόντιο σχήμα του συγκροτήματος και προσδίδοντας χαρακτήρα στη σύνθεση.
Στις κύριες όψεις, μεγάλα γεωμετρικά πλαίσια περιβάλλουν τους εξώστες των ανώτερων επιπέδων. Η προεξοχή τους δημιουργεί βαθιές σκιές και προστατευμένες υπαίθριες ζώνες μπροστά από τα μεγάλα ανοίγματα. Τα γυάλινα κιγκλιδώματα διατηρούν την οπτική συνέχεια προς το περιβάλλον, ενώ οι σκούρες βάσεις και οι κορνίζες προσδίδουν σαφήνεια στο περίγραμμα κάθε κατοικίας. Στα ισόγεια, οι υπαίθριοι χώροι οριοθετούνται με χαμηλά στηθαία και διαφανή στοιχεία, εξασφαλίζοντας μια διαβαθμισμένη μετάβαση από τον δημόσιο δρόμο προς τις εισόδους.
Η διάταξη των κτιρίων δημιουργεί ενδιάμεσους χώρους πρασίνου, διαδρομές κίνησης και μικρές ζώνες στάσης. Οι φυτεύσεις, οι καθαρές επιστρώσεις και τα χαμηλά όρια δεν αντιμετωπίζονται ως συμπληρωματικά στοιχεία, αλλά ως μέρος της συνολικής αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Ενοποιούν τις διαφορετικές κτιριακές ενότητες και διαμορφώνουν ένα πιο ήπιο κατώφλι ανάμεσα στις κατοικίες, στον δρόμο και στο φυσικό τοπίο που περιβάλλει το συγκρότημα.
Κατά τις βραδινές ώρες, ο γραμμικός φωτισμός στις εσοχές των μπαλκονιών αναδεικνύει τον ρυθμό και το βάθος των όψεων. Ο φωτισμός των εισόδων, των διαδρομών και των φυτεύσεων ενισχύει την αναγνωσιμότητα των προσβάσεων, χωρίς να ανταγωνίζεται την αρχιτεκτονική.
Το συγκρότημα αποτελεί μια μικρή οικιστική ενότητα με κοινή ταυτότητα, όπου η επανάληψη των βασικών μορφολογικών στοιχείων συνδυάζεται με ελεγχόμενες διαφοροποιήσεις. Έτσι, οι είκοσι κατοικίες εντάσσονται σε ένα ενιαίο σύνολο, διατηρώντας παράλληλα τη δική τους κλίμακα και διακριτή παρουσία.