Η κεντρική ιδέα της σύνθεσης του συγκροτήματος βασίζεται σε έναν έντονο κεντρικό άξονα συμμετρίας, ο οποίος οργανώνει την κύρια όψη και σηματοδοτεί με σαφήνεια την είσοδο. Ο κατακόρυφος όγκος λειτουργεί ως σταθερό σημείο αναφοράς, διαχωρίζοντας οπτικά τις δύο πλευρές του κτιρίου και ενισχύοντας την αίσθηση τάξης που χαρακτηρίζει τη συνολική διάταξη.

Η αρχιτεκτονική μελέτη αυτού του έργου διαχειρίζεται την κλίμακα είκοσι κατοικιών μέσα από τη διάσπαση της συνολικής δόμησης σε μικρότερες, ευανάγνωστες ενότητες.

Σε αυτό το συγκρότημα διαμερισμάτων η αρχιτεκτονική σύνθεση οργανώνεται μέσα από την εναλλαγή κεκλιμένων στεγών και καθαρών κατακόρυφων όγκων, αποκτώντας έντονη γεωμετρική ταυτότητα. 

Σε αυτό το συγκρότημα δύο οροφοδιαμερισμάτων η αρχιτεκτονική σύνθεση αναπτύσσεται κατακόρυφα, αξιοποιώντας τη γωνιακή θέση του οικοπέδου και τη δυνατότητα του κτιρίου να ανοίγεται προς περισσότερες από μία κατευθύνσεις.

Μέσα από την εναλλαγή λευκών επιφανειών και θερμών καφέ όγκων οι οποίοι προβάλλουν ή υποχωρούν δημιουργώντας έντονο βάθος στις όψεις, ο σχεδιασμός αυτού του  πολυώροφου συγκροτήματος διαμερισμάτων διασπάται οπτικά σε μικρότερες ενότητες, αποκτώντας πιο ανάλαφρη κλίμακα και σαφή σύγχρονη ταυτότητα.